บทที่ 34 ในที่สุดก็ส่งตัวกาลกิณีไปได้เสียที

บทที่ 34 ในที่สุดก็ส่งตัวกาลกิณีไปได้เสียที

ของที่ครอบครัวพวกนางต้องเตรียมก็แทบจะพร้อมแล้ว ทั้งโกฐจุฬาลัมพาและสะระแหน่ก็เตรียมไว้มากมาย ตากแห้งและเก็บเรียบร้อยหมดแล้ว

เสบียงเก็บไว้ในห้องใต้ดิน ส่วนเนื้อแห้งก็ทำจากหมูป่าสองตัวแล้ว มากกว่านี้จะสะดุดตาเกินไป

นับว่าโชคดีที่ครอบครัวพวกนางอาศัยอยู่เชิงเขา ทำอะไรก็สะดวก หากยังอยู่บ้านเก่า ไม่ว่าจะทำอะไรก็คงติดขัดไปหมด

ค่ำคืนนี้แสงจันทร์สว่าง ดาวพร่างพราว หมู่บ้านซานหลี่มีเสียงสุนัขเห่าดังขึ้นเป็นครั้งคราว

เสิ่นหลีเพิ่งออกมาจากมิติ ก็เห็นชายชุดดำคนหนึ่งยืนอยู่บนหลังคาเรือนปีกตะวันออกของบ้านตน

เสิ่นหลีลุกขึ้นนั่ง ชายผู้นี้เป็นใครกัน?

เสิ่นหลีเดินเท้าเปล่าไปที่ประตูอย่างเงียบเชียบ ทันใดนั้นก็มีแสงเทียนริบหรี่สว่างขึ้นในเรือนปีกตะวันตก