กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 33 เริ่มเห็นเค้าลาง
ยังดีที่ตอนนี้อากาศไม่ร้อนมาก ใส่เครื่องปรุงแล้ววางไว้ในอุณหภูมิปกติก็ไม่บูด
เสิ่นหลีกลัวว่าเนื้อจะบูด จึงนำเนื้อหมูป่าเสียบไม้ไปแขวนตากลมใต้ชายคาหลังจากผ่านไปสองชั่วยาม
คนทั้งบ้านมองเส้นเนื้อหมูที่แขวนอยู่ใต้ชายคา ทำแค่นี้ก็เสร็จแล้วหรือ?
“อาหลี แค่นี้ก็ได้แล้วหรือ?”
“อีกสองวันค่อยเอาลงมา ยังต้องต้มในหม้อน้ำให้สุก แล้วนำไปผึ่งลมให้แห้งอีกครั้ง”
“ใช้ไฟย่างให้แห้งก็ได้เหมือนกัน”
“อ้อ ๆ”
เสิ่นฉางซานมองเส้นเนื้อเหล่านั้นด้วยดวงตาเป็นประกาย ต่อไปถ้าอยากกินเนื้อก็หยิบออกมากินได้ รสชาติไม่แรงด้วย ไม่ต้องกลัวว่าจะสะดุดตาคนอื่น
เขามองเสิ่นหลีอย่างชื่นชม ลูกสาวของเขาฉลาดจริง ๆ