กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 17 ประชดประชัน
เสิ่นหลีคว้าดินบนพื้นปาใส่พวกนางทั้งสอง “ท่านย่า ข้าก็คิดว่าตัวเองน่าสงสารมากเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นคืนนี้ให้บ้านข้าไปกินข้าวที่บ้านเดิมเถิด!”
หยางชุนหงรีบปัดเสื้อผ้า ยังไม่ทันได้โมโหก็ได้ยินเสิ่นหลีพูดเช่นนั้น
“ถุย เพ้อฝันกลางวันอะไรของเจ้า!”
เสิ่นหลีเลียนแบบท่าทางของพวกนางเมื่อครู่ “อ้าว ท่านย่ากับอาสะใภ้รองก็จะกินผักป่าด้วยหรือ?”
“เสบียงที่บ้านไม่พอกินแล้วหรือ?”
เสิ่นหลีเห็นผักชีล้อมในตะกร้าของพวกนาง จึงยื่นมือไปคว้ามาทั้งกำ
เอามานี่เสียดี ๆ!
“ท่านย่า ท่านกับอาสะใภ้รองเป็นคนสูงศักดิ์ จะกินผักป่าได้อย่างไรเล่า!”