บทที่ 16 หอคืนวสันต์

บทที่ 16 หอคืนวสันต์

เห็นท่านพ่อกับพี่ชายเข้าไปในร้านขายของชำแล้ว เสิ่นหลีจึงค่อยก้าวไปยังหอคืนวสันต์

กิจการในร้านยาเรียกได้ว่าคึกคักพอสมควร มีลูกจ้างร้านหลายคนกำลังยุ่งกับการจัดยา

“แม่นาง มาตรวจโรคหรือมาซื้อยา?”

บ่าวชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหา ใบหน้าแต่งแต้มรอยยิ้มสุภาพ ไม่ได้ดูแคลนเสิ่นหลีเพราะเสื้อผ้าผ้าหยาบที่ซักจนสีซีดของนาง

เสิ่นหลีเปิดผ้าที่คลุมตะกร้าออก “รับของชิ้นนี้ไหม?”

พอเก็บเห็ดหลิงจือมาได้ นางก็ใส่ไว้ในมิติตั้งแต่แรก ตอนนี้ยังสดใหม่อยู่เลย

เมื่อลูกจ้างร้านเห็นเห็ดหลิงจือดอกใหญ่ขนาดนี้ จึงเชิญเสิ่นหลีไปยังเรือนด้านหลัง ไม่ใช่เพราะเห็ดหลิงจือมีค่ามากมายอะไร แต่เห็ดหลิงจือใหญ่เท่าฝ่ามือเช่นนี้หาได้ยากจริง ๆ