กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 10 บิดามารดายังอยู่ ไม่แยกบ้าน
“เจ้าลูกอกตัญญู ข้าเลี้ยงเจ้ามาจนโตขนาดนี้จะมีประโยชน์อะไร ตอนนี้กลับเห็นตัวขาดทุนคนหนึ่งสำคัญกว่าข้า จนตัดขาดความผูกพันกับข้าเสียแล้ว”
“สู้ไล่ครอบครัวเจ้าออกไปให้พ้น ๆ เสียยังดีกว่า จะได้ไม่ต้องเห็นแล้วรำคาญตา!”
เสิ่นฉางซานกินข้าวกับกับข้าวในชาม พอได้ยินดังนั้นก็เงยหน้ามองมารดาของตนอย่างสงบนิ่ง
“ท่านแม่พูดเหลวไหลอะไร ตั้งแต่โบราณมา บิดามารดายังอยู่ก็ไม่แยกบ้าน!”
“นี่ท่านกำลังสาปแช่งตัวเองอยู่ไม่ใช่หรือ?”
ใบหน้าของหยางชุนหงเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวขาว นางกัดฟันพลางกวาดตามองหาเครื่องมือที่พอจะหยิบมาใช้ในครัว
วันนี้ถ้านางตีลูกอกตัญญูคนนี้ไม่ตาย นางก็ไม่ใช่หยางชุนหงแล้ว!