กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 9 ครอบครัวที่ช่างมันแล้ว
เสิ่นฉีอันสูดหายใจลึก “ท่านพ่อ พี่ใหญ่ พวกเราออกไปกันก่อนเถอะ ท่านแม่กับพี่สะใภ้ใหญ่คงร้อนใจแย่แล้ว!”
เสิ่นจิ้งหย่วนถามว่า “อาหลี ยังเดินไหวหรือไม่? ให้พี่ใหญ่อุ้มเจ้าไหม?”
เสิ่นหลีส่ายหน้า “พี่ใหญ่ ข้าเดินเองได้”
ตอนออกจากภูเขาอู่หลิ่ง สามพ่อลูกล้อมเสิ่นหลีไว้ตรงกลาง ไม่นานก็ออกมาถึงเนินเขาเล็ก ๆ ด้านนอก
หลินชุ่ยชุ่ยเห็นเสิ่นหลีก็รีบวิ่งเข้าไปกอดนางไว้ในอ้อมแขนทันที
“อาหลี ทำไมถึงวิ่งไปทั่วแบบนี้?”
หลินชุ่ยชุ่ยกอดนางอยู่พักหนึ่งจึงปล่อยมือ แล้วกวาดตามองเสิ่นหลี เห็นเสื้อผ้าขาดถลอกและเลือดบนหน้าผากของนาง
เสิ่นหลีเอามือไพล่หลัง “ท่านพ่อท่านแม่ ข้าไม่ได้ตั้งใจเข้าไปข้างใน”
“พวกท่านอย่าโกรธเลย คราวหน้าข้าจะไม่เข้าไปตามใจอีก”