กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ท่านย่าอย่าได้เอ่ยเรื่องเหล่านี้อีกเลย ในเมื่อมิได้ร่วมทางกันแล้ว เช่นนั้นพวกเราก็ออกเดินทางกันตอนนี้เถิด”
ฮูหยินผู้เฒ่าลั่วกำลังจะพยักหน้า แม่นมจางก็โน้มตัวกระซิบข้างหูฮูหยินผู้เฒ่าว่า
“ฮูหยินผู้เฒ่าจะจากไปแล้ว จะซื้อปลาจากมือบ้านซ่งสักหน่อยหรือไม่เจ้าคะ ระหว่างทางนี้ ท่านจะได้บำรุงร่างกายด้วย”
ทีแรกฮูหยินผู้เฒ่าลั่วก็หวั่นไหวอยู่บ้าง ทว่าพอนึกถึงสีหน้าท่าทางของเซี่ยหว่านชิว นางก็ล้มเลิกความคิดนี้ทันควัน
“ฮึ อย่างไรเสียก็ต้องไปพบกันที่โลกปฐพีของอ๋องเจิ้นหนาน ถึงเวลานั้นย่อมมีคราวที่พวกเขาต้องมาอ้อนวอนพวกเรา เหตุใดต้องเสนอตัวไปอ้อนวอนพวกเขาในยามนี้ด้วย ไปเถิด หญิงชราผู้นี้ไม่กินปลาพวกนี้ ก็ไม่หิวตายหรอก”
เช่นนี้แล้ว แม่นมจางจึงมิกล้าเอ่ยสิ่งใดอีก