ตอนที่ 288 ช่างไม่รู้ว่าฟ้าสูงแผ่นดินหนาเสียจริง

เซี่ยหว่านชิวรู้สึกว่า แม้นางจะไม่ได้มีเส้นแบ่งอะไรนัก แต่ก็ไม่อาจปล่อยให้ตนเองไร้ขอบเขตต่อไปได้

นางด่าฮ่องเต้สารเลวติด ๆ กันอยู่หลายครา จึงค่อยสะกดความรู้สึกที่อยากเข้าใจเขาและอยากเป็นเขาลงได้

ปัญหาในยามนี้คือ นางควรสร้างกองกำลังอันแข็งแกร่งขึ้นมาอย่างไร เพื่อให้แน่ใจว่าตนเองจะมีชีวิตรอดในยุคแห่งความโกลาหลนี้

คิดไปคิดมา เซี่ยหว่านชิวก็รู้สึกว่าเรื่องนี้เป็นไปไม่ได้

อ๋องเจิ้นหนานแข็งแกร่งมากพอแล้ว แต่จากน้ำเสียงของลั่วเหวินเฟิง ดูเหมือนว่าอ๋องเจิ้นหนานเองก็คงยืนหยัดต่อไปได้อีกไม่นาน

แม้แต่เขาที่เลี้ยงดูผู้คนไว้มากมายยังต้านทานชนเผ่าหูไม่ได้ หรือจะหวังให้บ้านซ่งของพวกนางยี่สิบกว่าคนไปต่อกรอย่างนั้นหรือ?