กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เซี่ยหว่านชิวสะดุ้งตกใจ นึกว่าตนเองถูกผู้คนจับจ้องเล่นงาน ครั้นเงยหน้าขึ้นมอง กลับพบว่าทิศทางของลูกศรพุ่งตรงไปยังฮูหยินผู้เฒ่าลั่ว
“ท่านย่า!”
“ฮูหยินผู้เฒ่า!”
ลั่วเหวินเฟิงกับแม่นมจางร้องขึ้นพร้อมกัน เพียงแต่ว่าคนหนึ่งอยู่ห่างไกลเกินไป ส่วนอีกคนตอบสนองช้าไปครึ่งจังหวะ
กว่าที่แม่นมจางจะรู้ตัวและถลันกายเข้าไปขวาง ลูกศรก็มาถึงตรงหน้าฮูหยินผู้เฒ่าลั่วแล้ว
ลั่วเหวินเฟิงหลับตาลงแล้ว ไม่กล้ามองภาพที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้
แม้แต่เซี่ยหว่านชิวเองก็ยังคิดว่าฮูหยินผู้เฒ่าลั่วคงต้องถูกลูกศรดอกนี้เป็นแน่
ในช่วงเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย เสียง “ฟิ้ว” พลันดังขึ้น ลูกศรก็เบนทิศทางไปในทันที
เดิมทีลูกศรควรพุ่งเสียบร่างฮูหยินผู้เฒ่าลั่ว ทว่าบัดนี้กลับตกลงบนพื้นหญ้า