เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หัวหน้าหมู่บ้านหยางตวัดสายตามองนางอย่างหงุดหงิด ไม่คิดว่าสมองอย่างนางจะคิดแผนการอันใดออก
ทว่าอย่างไรก็เป็นคนในเผ่าของตน เรื่องแค่ฟังคำพูดประโยคเดียว ถึงอย่างไรก็ยังให้หน้าตาอยู่บ้าง
“ว่ามาสิ เจ้ามีแผนการดีอันใด?”
แม่อู๋ได้ยินดังนั้นก็ยิ่งได้ใจ กวาดสายตามองคนนอกแซ่เหล่านั้นด้วยสีหน้าภาคภูมิพลางเอ่ยขึ้น “พวกเจ้าก็ลองฟังดูว่าคำพูดของข้ามีเหตุผลหรือไม่ บัดนี้ขบวนเดินทางนี้ล้วนเป็นคนในเผ่านางหยางของพวกเราค้ำจุนขึ้นมา นั่นก็หมายความว่า พวกเจ้าล้วนได้รับการปกป้องจากคนในเผ่านางหยางของเรา ในเมื่อได้รับความคุ้มครองจากพวกเรา เช่นนั้นก็ต้องสละสิ่งตอบแทนออกมาบ้าง พวกเราก็มิได้เรียกร้องมากมายอันใด ขอเพียงแต่ละคนแต่ละบ้านนำธัญพืชออกมาบ้านละ 2 กระสอบ เพื่อกตัญญูต่อคนในเผ่านางหยางของพวกเรา เป็นอย่างไร?”