กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ดวงตาของมารดาหยางพลันเป็นประกาย นางมองเจวียนเอ๋อร์ราวกับกำลังมองสหายรู้ใจ
ในที่สุดก็มีคนเข้าใจความคิดของนางเสียที คนในเผ่านางหยางมีมากมายถึงเพียงนี้ คนเหล่านี้ตลอดเส้นทางก็ยังต้องอาศัยการคุ้มครองจากคนในเผ่านางหยาง หากไม่เก็บผลประโยชน์มาบ้างจะได้อย่างไรกัน?
ทว่าเมื่อนึกถึงความดื้อรั้นของหัวหน้าหมู่บ้านหยาง นางก็สงบความตื่นเต้นของตนลง ก่อนเอ่ยอย่างจนใจว่า
“เจ้าคิดว่าข้าไม่อยากหรือ? ข้าเองก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าท่านอารองจะเมตตาคนนอกแซ่เหล่านี้ รวมถึงคนนอกหมู่บ้านพวกนั้นไปไยนัก ไม่เก็บผลประโยชน์สักนิด แถมยังพาพวกเขาหนีภัยแล้งโดยไม่คิดค่าใช้จ่ายอีก นี่มันรนหาที่โง่ ๆ ชัด ๆ!”