ตอนที่ 242 กตัญญูต่อแม่ตัวเองเป็นเรื่องชอบธรรมฟ้าดิน

“ไม่พบ”

เซี่ยหว่านชิวไม่ลังเลแม้แต่น้อย หากลังเลเพิ่มอีกชั่วอึดใจเดียวก็เท่ากับทำให้ตนเองลำบาก

“อีกอย่าง ต่อไปอย่าเอ่ยถึงคนสองคนนั้นกับข้าอีก”

นางยังอยากชมทิวทัศน์ระหว่างทาง ไม่อยากให้คนสองคนนั้นมาทำลายอารมณ์

“จริงสิ แล้วพวกเขาหนีออกมาได้อย่างไร?”

นี่ต่างหากคือเรื่องที่เซี่ยหว่านชิวค่อนข้างสนใจ ในเมื่อชนเผ่าหูบุกมา พวกเขาก็น่าจะไม่มีทางรอดชีวิตได้มิใช่หรือ

“ชนเผ่าหูโจมตีตัวเมืองอำเภอก่อน ข่าวจึงปิดไม่มิดและแพร่กระจายออกไป ทุกคนต่างหนีออกมา ไม่ใช่เพียงสองคนนั้นเท่านั้น ซานอินกับซื่ออิน รวมถึงตระกูลฝ่ายสามีของเอ้อร์อินก็หนีมาด้วย เพียงแต่สถานการณ์เร่งด่วนเกินไป ดูเหมือนพวกเขาจะไม่ได้พกสิ่งของมามากนัก”

เซี่ยหว่านชิวพยักหน้า ในที่สุดก็รู้สาเหตุแล้ว