ตอนที่ 215 แม่ไม่ชอบกิน

เมื่อเห็นสีหน้าหม่นหมองไร้ประกายของพวกเขา อีกฝ่ายก็ชะงักไปเล็กน้อย บางทีอาจเป็นเพราะในที่สุดก็ได้สิ่งที่ต้องการแล้ว จึงบังเกิดความสงสารขึ้นมาชั่วขณะ พลางเอ่ยปลอบใจขึ้นว่า

“ชาวบ้านหมู่บ้านต้าหยาง พวกเจ้ามิต้องตื่นกลัว พวกเราก็แค่มาตักน้ำเท่านั้น ในเมื่อน้ำนี้เป็นพระโพธิสัตว์ประทานลงมา คนของหมู่บ้านดอกซิ่งอย่างพวกเราย่อมไม่มีทางบอกให้ผู้อื่นรู้เด็ดขาด วันหน้าพวกเราทั้งสองหมู่บ้านก็ใช้น้ำนี้ร่วมกันเสีย!”

“ดี หัวหน้าหมู่บ้านกล่าวได้ดีนัก ในเมื่อเป็นน้ำที่พระโพธิสัตว์ประทานลงมา พระโพธิสัตว์ทรงมีเมตตาจิต พวกเจ้ายกน้ำให้พวกเราดื่ม กุศลผลบุญที่สะสมไว้ก็ย่อมจะยิ่งเพิ่มพูนมากขึ้นเรื่อย ๆ!”

พ่อของซิ่วเอ๋อร์รีบเอ่ยเสริมคำพูดของหัวหน้าหมู่บ้าน พอขานรับจบ ก็ยังส่งยิ้มประจบประแจงไปให้หัวหน้าหมู่บ้านดอกซิ่งอีกด้วย