ตอนที่ 214 พวกเราไปตักน้ำกัน!

ยายหลี่มีสีหน้ากระตือรือร้นอยากลอง ดวงตาเป็นประกายวาววับ

ในปีภัยแล้งเช่นนี้ แม้แต่อีแปะเดียวก็หายากยิ่ง นี่ตั้งห้าร้อยอีแปะ หากไม่เอาก็โง่แล้ว

“ยายหลี่ เจ้ามัวทำอะไรอยู่? หมู่บ้านต้าหยางของพวกเราจะมีข่าวเรื่องแหล่งน้ำได้อย่างไร?”

หัวหน้าหมู่บ้านหยางหรี่ตาลง มองนางอย่างเป็นเชิงเตือน

ทว่ายายหลี่กลับไม่ใส่ใจ ดวงตาจับจ้องซิ่วเอ๋อร์เขม็ง

มุมปากของซิ่วเอ๋อร์ยกขึ้น เป็นเช่นนั้นจริง มีคนติดกับแล้ว

“แน่นอน ในเมื่อมีผู้คนมากมายมองอยู่ ข้าย่อมรักษาคำพูด!”

“เจ้าคงมิได้คิดหลอกข้ากระมัง? ไม่ได้ ต้องจ่ายห้าร้อยอีแปะให้ข้าก่อน ไม่เช่นนั้นข้ามิใช่คนโง่”

“เจ้า!”

ซิ่วเอ๋อร์เบิกตากว้าง ไม่คิดเลยว่ายายแก่ผู้นี้ยังกล้าต่อรองเงื่อนไข