กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ในที่สุดบิดาของซิ่วเอ๋อร์ก็ไม่อาจนิ่งเงียบต่อไปได้ เขากระแอมแห้ง ๆ ก่อนกล่าวว่า “ไปทำอาหารเถิด ข้ากับแม่ของเจ้าหิวกันแล้ว ส่วนน้องเล็กของเจ้าหิวจนหลับไปแล้ว”
ซิ่วเอ๋อร์จึงยอมปล่อยน้องเล็ก พลางยิ้มกล่าวว่า “รอเดี๋ยว ข้าจะไปทำเดี๋ยวนี้”
ซิ่วเอ๋อร์หมุนกายเดินจากไปทันที
มารดาของซิ่วเอ๋อร์ยังอดกำชับเป็นพิเศษไม่ได้ว่า “เบามือหน่อย อย่ารบกวนน้องเล็กของเจ้า ให้เขานอนต่ออีกสักหน่อย”
“รู้แล้ว น้องเล็กอายุเท่านี้สมควรนอนให้มากจริง ๆ”
เมื่อมองไม่เห็นแผ่นหลังของซิ่วเอ๋อร์แล้ว มารดากับบิดาของนางก็หันมาสบตากัน ก่อนจะยิ้มให้กัน
วันรุ่งขึ้น เซี่ยหว่านชิวตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นแจ่มใสและปราณบริสุทธิ์ นางยืดเส้นยืดสายครั้งหนึ่ง รู้สึกเพียงว่าทั่วร่างสบายปลอดโปร่งยิ่งนัก