กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ซิ่วเอ๋อร์แค่นหัวเราะตามทันที “มิใช่หรือ คนเห็นแก่ตัวเช่นนี้ เหตุใดสวรรค์จึงปล่อยให้พวกเขาหาแหล่งน้ำพบได้เล่า เอาละ ท่านแม่รออยู่ที่บ้านเถิด รีบเรียกท่านพ่อกลับมาทำอาหาร ข้าจะไปแล้วกลับมา”
มารดาของซิ่วเอ๋อร์รีบพยักหน้า “ซิ่วเอ๋อร์ เจ้าไปทำธุระของเจ้าเถิด ไม่ต้องเป็นห่วงทางบ้าน ข้าจะให้ท่านพ่อของเจ้ากลับมาทำอาหารเดี๋ยวนี้”
ซิ่วเอ๋อร์จึงวางใจแล้วจากไป
มารดาของซิ่วเอ๋อร์มองตามแผ่นหลังนาง ครั้นแน่ใจว่านางเดินไปไกลแล้วจึงกวักมือเรียกลูกชาย “รีบไปเรียกท่านพ่อของเจ้ากลับมา บอกว่าพี่หญิงใหญ่ของเจ้าไม่ถือสา อากาศร้อนถึงเพียงนี้ จะหลบอยู่ใต้ต้นไม้ได้อย่างไร?”
เสี่ยวหู่นึกขึ้นได้ว่าอีกเดี๋ยวพี่สาวจะนำของกินกลับมาให้ตน จึงวิ่งออกไปอย่างเบิกบาน