ตอนที่ 206 ครอบครัวสำคัญที่สุด

“พี่เถี่ยหนิว ข้ามีธุระจริง ๆ เช่นนั้นข้าขอตัว”

ซิ่วเอ๋อร์มองท่าทีซื่อบื้อที่พยายามรั้งนางไว้ของเขา ก็รู้สึกเพียงว่าเสแสร้งยิ่งนัก นางกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชาแล้วจากไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

จางเถี่ยหนิวยังคิดจะตามไป มารดาของเถี่ยหนิวรีบวิ่งออกมารั้งเขาไว้

“เจ้าไม่ได้ยินหรือว่านางมีธุระ ยังจะตามไปอีก ไม่กลัวนางรำคาญหรือ!”

มารดาของเถี่ยหนิวทนเห็นลูกชายเอาใบหน้าร้อน ๆ ไปแนบใบหน้าเย็นชาของผู้อื่นเช่นนี้ไม่ได้ จึงยื่นมือคิดจะดึงเขาไว้

ทว่าในดวงตาของจางเถี่ยหนิวกลับเต็มไปด้วยความร้อนใจ เขาตะโกนไปทางแผ่นหลังของซิ่วเอ๋อร์ว่า

“ซิ่วเอ๋อร์ ให้ข้าไปส่งเจ้ากลับเถิด!”

แผ่นหลังของซิ่วเอ๋อร์ไม่แม้แต่จะหยุดชะงัก

ใบหน้าของจางเถี่ยหนิวเต็มไปด้วยความผิดหวัง ทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ดวงตาพลันสว่างวาบ