กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลังจากซิ่วเอ๋อร์ออกจากตระกูลซ่ง นางก็ซ่อนตัวอยู่ตรงทางเข้าหลังเขา เฝ้าจับตาทุกคนจากหมู่บ้านต้าหยาง
ดวงตะวันค่อย ๆ ลอยสูงขึ้น แม้จะซ่อนอยู่ใต้ร่มเงาของต้าซู่ เหงื่อบนร่างกายและใบหน้าก็ยังไหลพรั่งพรู
ซิ่วเอ๋อร์ปาดเหงื่อบนใบหน้าอย่างลวก ๆ ดวงตาจับจ้องไปยังทางเข้าอย่างไม่วางตา เกรงว่าจะพลาดเงาร่างของผู้ใดไป
นางมั่นใจอย่างยิ่งว่าคนจากหมู่บ้านต้าหยางต้องค้นพบแหล่งน้ำในหลังเขา มิฉะนั้นสภาพจิตใจของพวกเขาคงไม่เปลี่ยนแปลงไปมากถึงเพียงนี้
โดยเฉพาะตระกูลหวัง นางหวังถึงกับเอ่ยปากให้นางดื่มน้ำเพิ่มเป็นครั้งแรก
ต้องรู้ว่าก่อนหน้านี้ หากขอน้ำจากพวกเขาสักชามหนึ่ง ก็แทบไม่ต่างจากการเอาชีวิตของนาง