กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เซี่ยหว่านชิวพอเห็นปฏิกิริยาของนางเช่นนี้ ก็รู้ได้ทันทีว่าในใจนางมีแผนการแล้ว ในใจพลันเบิกบานดั่งบุปผาแย้มบาน
“เจ้ามีความคิดเห็นอันใดก็พูดมาตรง ๆ เถิด”
“หนทางหนีภัยแล้งครานี้ ระหว่างทางย่อมต้องเจอกับสภาพอากาศหนาวเย็นแน่เจ้าค่ะ บัดนี้เพิ่งเข้าสู่ฤดูสารท ยังคงร้อนอยู่ แต่ผ่านไปอีกไม่กี่สิบวัน อากาศต้องเปลี่ยนเป็นหนาวเย็นอย่างแน่นอน แม้พวกเราจะมุ่งหน้าลงใต้ อากาศจะอบอุ่นขึ้นมาบ้าง ทว่ากลัวก็แต่เมื่อฤดูเหมันต์มาเยือนแล้ว พวกเรายังไปไม่ถึงแดนใต้ ถึงเวลานั้นหนาวตายจะทำอย่างไรเจ้าคะ”
“พูดต่อสิ”
เซี่ยหว่านชิวใช้สายตาให้กำลังใจนาง