ตอนที่ 190 ขายปลา

“เกวียนย่อมมีไว้ขนธัญพืชสิ บ้านเราจะไม่เอาอะไรไปเลย หรือคิดจะบอกให้ทุกคนรู้ว่าพวกเราได้รับความเมตตาจากพระโพธิสัตว์ หากพระโพธิสัตว์รู้เข้าแล้วเรียกความเมตตาคืน เจ้าอยากร้องไห้ก็ยังไม่มีที่ให้ร้องด้วยซ้ำ”

เซี่ยหว่านชิวมองเจ้าใหญ่ด้วยสีหน้าพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

ในบรรดาลูกชายของนาง ขอเพียงมีสติปัญญาได้เท่าซ่งต้าหลิน นางก็จะประหยัดเรื่องยุ่งยากไปได้มากแล้ว

ข้อดีเพียงอย่างเดียวของลูกชายเหล่านี้ก็คือกตัญญูและว่าง่าย สั่งให้ไปทางไหนก็ไปทางนั้น ทั้งยังเลี้ยงดูได้ง่าย

“ใช่แล้ว ท่านแม่พูดถูก พวกเรากำลังจะหนีภัยแล้ง ย่อมต้องนำของไปไม่น้อย มิฉะนั้นระหว่างทางจะกินอะไร ดื่มอะไร แล้วจะพักอาศัยที่ใดเล่า? ท่านแม่ฉลาดกว่าเจ้ามาก เจ้าอย่าเอาแต่ขัดจังหวะเลย”