เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ท่านสามแห่งตระกูลซ่งอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อยู่นาน สุดท้ายก็ยังเอ่ยถามออกมา
“หลานสะใภ้ เจ้าเป็นผู้มีความสามารถ ในความเห็นของเจ้า วันเวลาสงบสุขเช่นนี้จะยังดำเนินต่อไปได้อีกนานเพียงใด?”
เซี่ยหว่านชิวส่ายหน้า “เรื่องนี้ไม่มีผู้ใดบอกได้แน่ชัด จากสถานการณ์ในยามนี้ อาจเป็นปีหน้า หรืออาจเป็นวันพรุ่งก็เป็นได้”
สีหน้าของท่านสามแห่งตระกูลซ่งชะงักค้างไปทันที เขาเงียบงันอยู่นานโดยไม่เอ่ยคำใด
เซี่ยหว่านชิวเองก็ไม่ได้เร่งรัด นางรู้ว่าเขายากจะยอมรับข่าวนี้
สำหรับนางแล้ว หมู่บ้านต้าหยางเป็นเพียงสถานที่ที่ใช้ชีวิตอยู่ไม่กี่เดือนเท่านั้น
ขอเพียงมีอันตราย นางก็สามารถละทิ้งที่นี่ได้ทุกเมื่อ
ทว่าสำหรับท่านสามแห่งตระกูลซ่ง ที่นี่คือสถานที่ซึ่งเขาใช้ชีวิตมาทั้งชีวิต การยากจะตัดใจละทิ้งจึงเป็นเรื่องปกติอย่างยิ่ง