ตอนที่ 168 นางไม่กลัวล่วงเกินคนเลยจริงๆ

หลังกล่าวคำเหล่านี้จบ ชายฉกรรจ์ร่างกำยำก็เตรียมจากไป

ทว่าสตรีผู้นั้นกลับอุ้มลูกสาวคุกเข่าลงตรงหน้าชายฉกรรจ์ร่างกำยำ “พี่ใหญ่ ข้าวิงวอนพวกท่าน โปรดรับพวกข้าสองแม่ลูกไว้ด้วย ข้าจะทำงานหนักเยี่ยงวัวควายให้พวกท่าน ขอเพียงมอบอาหารให้ลูกสาวข้ากินสักคำก็พอแล้ว ขอร้องเถิด!”

หญิงผู้นั้นโขกศีรษะคุกเข่าไม่หยุด

เดิมทีชายฉกรรจ์ร่างกำยำคิดจะปฏิเสธ ทว่าสตรีผู้นั้นพลันเงยหน้าขึ้น ดวงตาเป็นประกายระยับ น้ำตาสองสายไหลรินลงมา แม้นางจงใจทำให้ตนเองดูอัปลักษณ์และป้ายโคลนไว้บนใบหน้า ทว่ากลับยังมีเสน่ห์น่าเวทนาอยู่หลายส่วน

คำพูดที่จวนจะหลุดจากปากของชายฉกรรจ์ร่างกำยำจึงเปลี่ยนไป

“พวกข้าล้วนเป็นบุรุษ หากพาพวกเจ้าไปด้วยเกรงว่าจะไม่สะดวกอยู่บ้าง หากพวกเจ้าไม่กลัวความลำบากและติดตามการเดินทางของพวกข้าได้…”