ตอนที่ 155 แลกเสบียง

“วางใจเถิด อย่างไรเจ้าก็ถือว่าได้ช่วยงานแล้ว ข้าวปลาอาหารของวันนี้ข้าเหมาเลี้ยงเจ้าเอง แต่วันพรุ่งนี้ก็ต้องดูการปฏิบัติตัวของเจ้าในวันนี้แล้ว”

เซี่ยหว่านชิวพูดจบก็เดินส่ายอาด ๆ ไปนั่งรับลมเย็นใต้ร่มไม้ สภาพอากาศยามนี้ไม่ร้อนอบอ้าวเหมือนตอนที่ทะลุมิติมาแรก ๆ แล้ว ทว่าอุดอู้อยู่แต่ในห้องก็น่าอึดอัดนัก สู้มาอยู่ใต้ร่มไม้ไม่ได้ ช่างสบายตัวยิ่งกว่า

หลังจากเซี่ยหว่านชิวมาถึงใต้ร่มไม้ก็ผล็อยหลับไป ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด ถึงได้ถูกเสียงเคาะประตูดังปลุกขึ้นมา

“ท่านแม่ ลูกกลับมาแล้ว วันนี้ลูกตั้งใจนำปลามาบำรุงร่างกายให้ท่านโดยเฉพาะ ตอนนี้เปิดประตูได้แล้วใช่หรือไม่?”

ซ่งจือฉินมือหนึ่งถือปลาไว้ อีกด้านก็เชิดคางขึ้น นี่เป็นของที่เอามาจากตระกูลเจ้าที่ดินเชียวนะ คราวนี้ท่านแม่ของนางคงจะยอมให้นางเข้าประตูบ้านได้แล้วกระมัง?