ตอนที่ 154 เจ้าแน่ใจนะว่าเจ้าช่วยลูกสาวข้า

เซี่ยหว่านชิวพอได้ยินว่าเป็นเรื่องนี้ ก็ปรายตาไปมองลั่วเหวินเฟิงทันที

ลั่วเหวินเฟิงยังคงรอชมเรื่องสนุกอยู่ ครั้นสัมผัสได้ถึงสายตาของนางอย่างกะทันหัน ก็สะท้านเยือกขึ้นมาโดยใต้จิตสำนึก

“หมอเซี่ย ท่านมองข้าเช่นนี้ทำไมกัน เรื่องร้ายนี้ข้ามิได้เป็นคนก่อเสียหน่อย”

เซี่ยหว่านชิวแย้มยิ้มให้ลั่วเหวินเฟิงได้อย่างยากยิ่ง “เรื่องนี้แม้เจ้าจะมิได้ก่อ แต่ก็ยังต้องให้เจ้ามาสะสางอยู่นะ คุณชายใหญ่ลั่วเป็นถึงบุตรหลานตระกูลขุนนาง คาดว่าเพียงกระดิกนิ้วมือ ก็คงจะแก้ปัญหาความยุ่งยากนี้ได้แล้วกระมัง!”

ลั่วเหวินเฟิงนับตั้งแต่รู้จักยายแก่ผู้นี้มา ก็ไม่เคยได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษเลยสักครา นางไม่หาเรื่องเขาก็นับว่าดีถมไปแล้ว เคยเอ่ยปากชมเขาเช่นนี้เสียที่ไหน จึงอดไม่ได้ที่จะเผยความภาคภูมิใจออกมาหลายส่วน