ตอนที่ 135 ลั่วเหวินเฟิงผู้ถูกปล้น

ซ่งจือฉินหาได้ใส่ใจประโยคหลังของเซี่ยหว่านชิวไม่ ในสมองนางมีเพียงคำว่าไม่รู้จักผุดขึ้นมาเต็มไปหมด รู้สึกเพียงว่าในใจช่างขมขื่นและฝาดเฝื่อนยิ่งนัก

ทั้งที่เดิมทีคุณชายลั่วมีใจชื่นชอบนางแท้ ๆ เขายังยิ้มให้นางตั้งสองครา ทว่าท่านแม่เฒ่าไร้ยางอายผู้นี้ กลับถามคนเขาอย่างเปิดเผยท่ามกลางสายตาผู้คนว่ารู้จักตนหรือไม่

ต่อให้คุณชายลั่วจะพึงใจในตัวนาง ย่อมต้องปฏิเสธต่อหน้าธารกำนัลอยู่แล้ว หากมิใช่เพราะท่านแม่บีบคั้นจนเกินไป เขาจะปฏิบัติต่อข้าเช่นนี้ได้อย่างไร?

“ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องสินะ สะใภ้ใหญ่ มัดนางเสีย ประเดี๋ยวพอเสร็จงานค่อยไปทวงเงินที่ตระกูลอู๋ บอกว่านางขโมยข้าวสารบ้านเราจนถูกจับได้ ถามตระกูลอู๋ของพวกเขาว่าจะยอมจ่ายเงินชดใช้หรือไม่ หากไม่จ่ายเงิน ก็ส่งตัวนางไปที่ว่าการอำเภอเสีย”