ตอนที่ 116 ไม่ร่วมฟ้าเดียวกันก็ดีแล้ว!

เซี่ยหว่านชิวฉวยจังหวะที่เจ้าใหญ่และคนอื่น ๆ กำลังรุมทุบตีเจ้าหก นางก็บิดหูของเจ้าหกขึ้นมา เจ้าหกเจ็บปวดไปทั้งร่าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความน่าเวทนา

ทว่าความเจ็บปวดบนร่างกาย ต่อให้มากเพียงใดก็ยังเทียบไม่ได้กับความตกตะลึง ความเดือดดาล และความหวาดกลัวที่ยากจะระงับในใจของเขา

แม้แต่ในวันที่แยกครอบครัว เจ้าหกก็ยังไม่เคยหวาดกลัวถึงเพียงนี้

เขาเอาแต่คิดว่าการตัดขาดความสัมพันธ์ที่ว่านั้น เป็นเพียงการตัดขาดฝ่ายเดียวของเขา เป็นเขาที่ดูแคลนบ้านซ่ง เป็นเขาที่ต้องการสลัดบ้านซ่งทิ้ง หาใช่บ้านซ่งไม่ต้องการเขา!

เจ้าหกคิดอยู่เสมอว่าตนเองเป็นผู้เหนือคนในบ้านซ่ง เพราะนอกจากจะสู้เจ้าเก้าไม่ได้ในเรื่องการศึกษาแล้ว เขาก็เก่งกว่าพี่น้องคนอื่น ๆ มากนัก