ตอนที่ 115 บ้านซ่งไม่เอาเจ้าแล้ว!

แต่ยามนี้นางรู้จักดูสีหน้าเป็นอย่างดี มีบทเรียนจากการเปิดประตูให้ซ่งจือฉินแล้ว นางจึงมิกล้าเปิดประตูให้ผู้ใดตามอำเภอใจอีก

มิเห็นหรือว่าแม้แต่พี่ใหญ่ก็ยังนั่งลงแล้ว? ซ่งจือเหมยรีบก้มหน้าก้มตากินข้าว พลางสังเกตสถานการณ์ตรงหน้าไปด้วย

“เกิดเรื่องอันใดขึ้น? คนบ้านซ่งตายกันหมดแล้วหรืออย่างไร ไยแต่ละคนถึงยังไม่มาเปิดประตู รีบเปิดเข้า ประเดี๋ยวหากยังไม่เปิด ข้าจะถีบประตูแล้วนะ!”

เจ้าหกรออยู่นานครึ่งค่อนวัน กลับไม่มีผู้ใดสนใจแม้แต่คนเดียว โทสะในใจพลันปะทุขึ้นมาในชั่วพริบตา

ยังคงเป็นคำเดิม แม้คราวก่อนจะเสียเปรียบ ทว่าเจ้าหกเคยชินกับการเป็นคนโปรดในบ้านนี้จนเคยตัว ทั้งยังคุ้นชินกับความเย่อหยิ่งจองหอง จึงไม่มีทางคิดเลยว่ายามนี้บ้านซ่งจะไม่ต้อนรับตน

เขายังคงคิดว่า ขอเพียงตนยอมกลับมา คนพวกนี้คงแทบจะยกมือยกเท้ายินดีต้อนรับด้วยความซาบซึ้งเสียด้วยซ้ำ!