ตอนที่ 112 แม่ข้าเป็นหมอเทวดา

เจ้าใหญ่เอ่ยอย่างขุ่นเคืองว่า “พูดจาเหลวไหลอันใดกัน ท่านแม่ของข้าคือหมอเทวดา ท่านแม่พูดแล้วว่า ต่อให้เจ้าเมืองมาขอร้องด้วยตนเองก็ไร้ประโยชน์ ผู้ป่วยต้องมาด้วยตนเองเท่านั้น มิฉะนั้นก็อย่าหวังว่าจะเรียกนางออกไปได้!”

เมื่อเจ้าใหญ่พูดถึงเรื่องนี้ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้แก่ใจดีว่า แท้จริงแล้วท่านแม่ของเขาขาดฝีมือของภรรยาไม่ได้ต่างหาก

พอคิดถึงเรื่องนี้ เจ้าใหญ่ก็รู้สึกเบิกบานไปทั้งตัว เขาช่างแต่งภรรยาได้ดีจริง ๆ ดูสิ นางปรนนิบัติท่านแม่จนสบายอกสบายใจเพียงใด!

ทว่าชาวบ้านหมู่บ้านต้าหยางกลับตกตะลึง ต่างคนต่างมองหน้ากันไปมา