ตอนที่ 111 ท่านแม่ รีบหนีเร็ว

สิ้นเสียงของเจ้าห้า นางเหยียนก็ร่ำไห้สะอึกสะอื้นจนแทบไม่อาจเอื้อนเอ่ย “หัวหน้าครอบครัว ข้าขอโทษเจ้าค่ะ ที่ผ่านมาเป็นข้าเองที่ทำตัวไม่ดี หากท่านต้องไปรับโทษแทนจริง ๆ ละก็ ข้าจะร่วมไปกับท่านด้วย!”

สีหน้าของเจ้าห้าเกิดความหวั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด ทว่าเขารู้แจ้งแก่ใจอยู่ข้อหนึ่ง เรื่องที่เกี่ยวกับนางเหยียนนั้น หากท่านแม่ไม่ยินยอมให้อภัยเสียก่อน เขาก็จะไม่เอ่ยปากพูดสิ่งใดแม้แต่คำเดียว

นางเฝิงเองก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ แต่ครั้นเงยหน้าขึ้นมา นางกลับกัดฟันกล่าว “ท่านแม่ หัวหน้าครอบครัวพูดถูกแล้ว ท่านรีบหนีไปเถิด หากมีเรื่องอันใด พวกเราจะคอยแบกรับแทนท่านเอง”

นางเหอและคนอื่น ๆ ก็พากันกัดฟัน ตาร้อนไปตาม ๆ กัน “ท่านแม่ ท่านรีบหนีไปเถิด ที่เหลือยกให้เป็นหน้าที่พวกเราเอง”

ชีซง ปาซง สือซง รวมถึงพวกลูกสาวอย่างซ่งจือเหมย ต่างก็ทยอยก้าวขึ้นหน้ามาแสดงท่าทีทีละคน