ตอนที่ 106 ความเจ็บช้ำ

นางตบซ้ายทีขวาที ทุกครั้งที่ฝ่ามือตบลงไป ซ่งจือฉินก็ส่งเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวด

ท้ายที่สุด ซ่งจือเหมยถึงกับตบจนติดใจ

เซี่ยหว่านชิวกระตุกมุมปาก นางก็ว่าแล้ว คนเราจะไม่มีความเคียดแค้นในใจได้อย่างไร เมื่อถูกคนชั่วรังแก ก็สมควรโต้กลับไปอย่างสาสม

นางไม่อยากเหลือลูกสาวที่เอาแต่ร้องไห้ฟูมฟายโทษฟ้าดินอยู่ทั้งวัน ต่อให้กตัญญูเพียงใด มองแล้วก็ยังขัดหูขัดตา

เป็นเช่นตอนนี้สิดี ช่างมีชีวิตชีวาเสียจริง!

“โยนออกไป คราวหน้าผู้ใดกล้าเปิดประตูให้แม่ลูกคู่นี้อีก ก็ไม่ต้องให้ข้าวกิน!”

คำพูดประโยคเดียวของเซี่ยหว่านชิว ทำให้ทุกคนในบ้านซ่งถึงกับหนังศีรษะตึง

แม่คนนี้ไม่คิดจะยอมรับลิ่วอินเป็นลูกสาวแล้วหรือ!