ตอนที่ 68 นางยังรอให้แม่สามีมาขอขมาพวกเขาอยู่เลย

“เจ้าลองคิดดูให้ดี ที่แม่ตีเจ้ามิใช่ว่าหวังดีต่อเจ้าหรอกหรือ?”

ถึงอย่างไรก็ยังตัดใจไม่ลง นางเหยียนจึงเอ่ยอธิบายขึ้นมาประโยคหนึ่ง

คำพูดนี้มีไว้เพื่อปลอบใจตนเอง และเพื่อปลอบใจลูกชายด้วยเช่นกัน

แต่ชีไป๋เป็นเพียงเด็กเล็ก ๆ ไหนเลยจะเข้าใจเรื่องพวกนี้ได้มากความ เขารู้เพียงแค่ว่า ท่านแม่ที่รักตนที่สุดไม่รักตนแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นท่านยายก็เป็นคนเลวชัด ๆ ตั้งแต่มาอยู่บ้านท่านยายเขาไม่เคยได้กินอิ่มท้องเลยสักครั้ง

ทั้งที่บ้านท่านยายมีความเป็นอยู่ไม่เลว ถึงขั้นมีเนื้อกินอยู่บ่อย ๆ แต่เขากับท่านแม่กลับได้กินแค่โจ๊กผักป่ามาโดยตลอด

มาอยู่บ้านท่านยายตั้งนานถึงเพียงนี้ แม้แต่ข้าวสวยสักมื้อเขาก็ยังไม่ได้แตะ เขาอยากกลับบ้าน เขาอยากกลับบ้านแล้ว