ตอนที่ 2 นางไม่ขาดแคลนลูกชาย

หลังจากเซี่ยหว่านชิวจัดระเบียบความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมเสร็จ นางก็มีคำประเมินเพียงประโยคเดียว สมแล้วที่คนไม่แต่งงานไม่คิดมีลูกย่อมปลอดภัยจริง ๆ

เจ้าของร่างเดิมมีวิชาแพทย์ อาศัยความสามารถของตนเองก็เลี้ยงชีพได้แท้ ๆ แต่นางกลับดึงดันเลี้ยงลูกชายกองใหญ่ ให้พวกเขากินและดื่มของตนเอง

สุดท้ายเมื่อลูกชายทำให้นางไม่พอใจเพียงเล็กน้อย ก็กลับทำให้นางโกรธจนสิ้นใจ

ดังนั้นการเลี้ยงเด็กจะมีอะไรดี นางไม่คิดจะเปลืองแรงเปลืองใจเลี้ยงเด็กหรอก

ยิ่งไปกว่านั้น นี่ก็เป็นเด็กของผู้อื่น แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาง?

แม้นางจะข้ามภพมายังยุคโบราณ แต่เซี่ยหว่านชิวมีวิชาแพทย์อันล้ำเลิศติดตัวมา อาศัยฝีมือแขนงนี้ ต่อให้อยู่ในยุคโบราณ นางก็ยังใช้ชีวิตอย่างสุขสบายได้