เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ท่านแม่ ก็แค่พูดเรื่องแยกครอบครัวขึ้นมาคำเดียวเองไม่ใช่หรือ ท่านอายุตั้งเท่าไรแล้ว ยังเล่นละครแกล้งเป็นลมเช่นนี้อีก ไม่รู้จักละอายบ้างหรือ!”
ผู้ใด?
ผู้ใดกำลังพูด?
เซี่ยหว่านชิวลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ ก็เห็นชายวัยยี่สิบกว่าปีผู้หนึ่งกำลังจ้องนางด้วยสีหน้ารังเกียจและดูแคลนเต็มประดา
“ท่านนี่ช่างเป็นหญิงชราที่ไร้ยางอายเสียจริง เป็นเพียงไพร่บ้านนอกผู้หนึ่ง ต่อให้เทียบความสง่างามของแม่ยายที่เป็นคนเมืองไม่ได้ก็ช่างเถิด ยังทำเรื่องเหลวไหลแกล้งเป็นลมเช่นนี้อีก ถึงกับทำให้ตนเองเสียหน้าต่อหน้าลูกสะใภ้แล้ว!”
ทันทีที่คำพูดนั้นสิ้นสุดลง เซี่ยหว่านชิวก็เห็นสตรีที่ยืนอยู่ด้านหลังเขา นางยกผ้าเช็ดหน้าปักลายขึ้นปิดปากหัวเราะในทันที ราวกับนางเป็นตัวตลกอย่างไรอย่างนั้น!
นี่คือลูกชายคนที่หกกับลูกสะใภ้ของนางหรือ?
ความทรงจำในห้วงสมองหลั่งไหลเข้ามา เซี่ยหว่านชิวถึงกับตกตะลึง