เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 57 การหลอมสร้างอาวุธเวท
หลังจากตอบจดหมายเสร็จ ฉู่เหลียงก็กลับไปนอนพักผ่อนที่เรือนหลังน้อยเล็กน้อย กระทั่งยามบ่ายจึงตื่นขึ้นมา จัดการตนเองให้เรียบร้อย แล้วไปรายงานต่อท่านอาจารย์
เมื่อมาถึงหอศาลาของท่านอาจารย์ ก็พบว่าตี้หนี่ว์เฟิ่งกำลังนั่งกอดม้วนภาพวาดร้องไห้อยู่ตรงนั้น
ครั้นเห็นฉู่เหลียงก้าวเข้าประตูมา นางก็รีบพับม้วนภาพวาดเก็บทันที พร้อมกับปาดน้ำตา
“……” ฉู่เหลียงมองนาง “ท่านอาจารย์ ท่านร้องไห้หรือขอรับ”
“เปล่าเสียหน่อย” ตี้หนี่ว์เฟิ่งส่ายหน้าทั้งที่ขอบตายังแดงก่ำ
“ความสัมพันธ์ของพระนางแตกหักหรือขอรับ” ฉู่เหลียงเอ่ยถาม
“ไม่ร้ายแรงถึงเพียงนั้น……” ตี้หนี่ว์เฟิ่งส่ายหน้าอีกครา “ก็แค่พระเอกตายแล้วเท่านั้นเอง”
“ขอแสดงความเสียใจด้วยขอรับ” ฉู่เหลียงเงียบงันไป
ผู้ใดจะคาดคิดเล่าว่า นักเลงเจ้าถิ่นแห่งสู่ซานผู้นี้ จะยังมีหัวใจดรุณีน้อยที่เปราะบางอ่อนไหวอยู่ด้วย