เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 การค้าขายของผู้บำเพ็ญเพียร
เพราะเกรงว่าจะพลาดข่าวสารอันใดแล้วทำให้ผู้อื่นสงสัย ฉู่เหลียงจึงไม่สนใจอวิ๋นเฉาเซียนอีก ปิดประตูแล้วนำป้ายบัญชาจับดวงจิตออกมาตรวจสอบดู
จิตตระหนักรู้สอดส่องเข้าไปในมิติแดนดวงจิต พลันเห็นข้อความสีทองอร่ามอยู่ภายในนั้น
[ห้าสิบเก้า]: “ข้าได้ดวงกายแก่นสารวานรโบราณมาดวงหนึ่ง ข้าใช้เองไม่ได้ อยากนำมาแลกเปลี่ยนกับสมบัติอื่น มีผู้ใดต้องการหรือไม่”
โอ้?
ที่แท้กลุ่มนี้ยังมีประโยชน์ไว้ทำการค้าขายด้วย
ด้านหลังตามติดมาด้วยความเห็นของซ่าในทันที
[ซ่า]: “ดวงกายแก่นสารวานรโบราณนับว่าหาได้ยากยิ่งนัก หากมิใช่ดินฟ้าอากาศและทำเลเหมาะสมพร้อมเพรียงย่อมไม่อาจกำเนิดขึ้นมาได้ หากนำไปให้ดวงจิตหยินหรือภูตผีสายต่อสู้กลืนกิน สามารถยกระดับพลังต่อสู้ของพวกมันขึ้นมาได้ระดับใหญ่ทีเดียว ดวงกายแก่นสารดวงนี้ของเจ้ามีอายุกี่ร้อยปีแล้ว”
[ห้าสิบเก้า]: “ราวสามร้อยปี”
[ซ่า]: “เช่นนั้นก็นับว่าล้ำค่าอยู่ ลองดูว่าพวกเขาสองคนต้องการหรือไม่ก่อนเถิด หากไม่ต้องการ ข้าสามารถช่วยเจ้าส่งต่อไปสอบถามในมิติแดนดวงจิตอื่นได้”