กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 โอสถฟื้นแก่นแท้พยัคฆ์
เมืองพิงขุนเขา
เมืองนี้ตั้งอยู่ประชิดกับภูเขาเจิ้นหนานอวี้อันสูงตระหง่าน แสงอรุณยามเช้าที่ทอข้ามสันเขาลงมายังหัวเมืองมักจะมาถึงช้าไปบ้าง ทว่าอาทิตย์อัสดงกลับมาเยือนอย่างรวดเร็วเสมอ
วันนี้ในยามที่สนธยาโรยตัวลงมาอย่างมืดสลัว ทันเวลาก่อนที่ประตูเมืองจะปิดลงเพียงก้าวเดียว ชายหนุ่มสองคนที่สะดุดสายตายิ่งนักก็ก้าวเท้าเข้ามาในหัวเมือง
คนหนึ่งหน้าตาหมดจดหล่อเหลา บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยน ส่วนอีกคนหนึ่งนั้นสูงใหญ่กำยำ ด้านหลังสะพายอาวุธยาวไว้เล่มหนึ่ง ส่วนยอดคลุมด้วยถุงผ้าเอาไว้ มิได้เผยประกายคมกล้าออกมา
ย่อมเป็นศิษย์สู่ซานฉู่เหลียงและศิษย์นิกายเทียนกังอวิ๋นเฉาเซียน