ตอนที่ 323 ร้อนใจอยากกลับบ้าน

ยิ่งมุ่งหน้าไปทางแม่น้ำชางเจียง ก็ยิ่งรกร้างว่างเปล่า หมู่บ้านที่เคยคึกคักในวันวานไร้ซึ่งไอชีวิตของผู้คน ซากกำแพงปรักหักพัง ชวนให้ผู้พบเห็นเกิดความเศร้าสลดใจ

ทุ่งนาอันอุดมสมบูรณ์กลายเป็นผืนดินรกร้าง หญ้าป่าขึ้นรกชัฏอย่างบ้าคลั่ง

ถนนดินที่โผล่ให้เห็นท่ามกลางดงหญ้านั้น ได้ยินคุณลุงคนขับเกวียนเล่าว่าเกิดจากคนที่มาประจำการซ่อมเขื่อนเดินเหยียบย่ำไปมาจนเป็นทาง

แรงงานเกณฑ์ถูกส่งไปรุ่นแล้วรุ่นเล่า ไม่รู้ว่ามีคนต้องทิ้งชีวิตไปมากเท่าใด

พอเอ่ยถึงเรื่องนี้คุณลุงก็รู้สึกเสียใจที่ยังรั้งอยู่

ยามที่บุตรชายของตนไปเข้ารับแรงงานหลวง เขาก็กังวลทั้งวันทั้งคืน ด้วยกลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น

ชาวนาที่รอดชีวิตจากอุทกภัยมาได้อย่างยากลำบากยิ่ง เพื่อหาเลี้ยงปากท้องจึงต้องไปทำงานที่เขื่อน

ค่าแรงให้ไม่น้อยเลย ทว่ากลับไม่มีชีวิตอยู่ใช้เงินน่ะสิ