ตอนที่ 298 เส้นทางอยู่ใต้ฝ่าเท้า

ซ่งล่าเหมยกลับมาถึงร้านค้า นำทะเบียนบ้านออกมาให้สี่เยวี่ยดู มิทราบว่าถูกสะกิดใจด้วยวาจาใดจึงได้ร่ำไห้อีกยกใหญ่

สี่เยวี่ยอยู่เป็นเพื่อนเงียบ ๆ รอจนเสียงร่ำไห้ของนางค่อย ๆ แผ่วลงจึงเอ่ยปากปลอบโยน

ในเมื่อตัดขาดกันจนหมดจดแล้ว ภายหน้าก็ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขมั่นคงเถิด

ดูแลร้านค้าให้ดี หาเงินได้ก็นำไปซื้อที่ดินปลูกบ้านในหมู่บ้านสักแปลง ตั้งเป็นครัวเรือนหญิงอิสระ

หากมีผู้ที่เหมาะสมต้องตา จะออกเรือนหรือรับเขยเข้าบ้าน ล้วนให้นางเป็นผู้ตัดสินใจเองทั้งหมด

ร้องไห้ระบายความคับแค้นใจหยาดสุดท้ายในก้นบึ้งหัวใจออกไปจนสิ้น ซ่งล่าเหมยก็กลั้นเสียงเช็ดน้ำตา

ยามนี้ร้านค้าเปิดทำการแล้ว ที่บ้านก็มิได้เร่งรัดให้นางออกเรือนอีก

วันเวลาช่างราบรื่นสุขใจขึ้นมากนัก

เพียงก้าวเดินต่อไปทีละก้าวอย่างมั่นคง ย่อมจะไม่หลั่งน้ำตาแม้แต่หยดเดียวให้แก่เรื่องนี้อีกเป็นอันขาด