ตอนที่ 293 แปดเก้าส่วน

ตู้เฉี่ยวเหนียงสะพายห่อสัมภาระ พาอาหยวนมาส่งที่ร้านค้า นางอายุได้ 8 ขวบแล้ว พอจะช่วยงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้บ้าง

อีกทั้งยังเพื่อจะได้เรียนรู้วิชาฝีมือการทำครัวบ้าง

เดิมทียังนึกกังวลว่าพวกนางไม่กี่คนจะวุ่นจนทำไม่ไหว พอได้ยินว่าจ้างเฉิงเหลียนมา จึงวางใจลงได้บ้างเล็กน้อย

วางห่อสัมภาระลงแล้วเอ่ยกับสี่เยวี่ยว่า “พี่สะใภ้ของเจ้าอยู่ที่บ้านบอกว่าเดิมทีงานทำกับข้าวควรเป็นนางทำ แต่นี่ต้องพักฟื้นร่างกายและเลี้ยงลูกจนปลีกตัวมาไม่ได้ จึงคิดจะช่วยชดเชยด้านอื่นแทน”

สี่เยวี่ยยิ้ม “เมื่อวานพี่ใหญ่ก็เคยพูดเช่นนี้ ยังบอกว่าค่าจ้างของเฉิงเหลียนเขาจะขอออกช่วยด้วยส่วนหนึ่ง มิเช่นนั้นพี่สาวไหนเลยจะปลีกมือไปทำงานในห้องครัวได้”

ตู้เฉี่ยวเหนียงหัวเราะออกมาอย่างปลาบปลื้มใจ “นี่ล้วนเป็นเรื่องเล็กน้อย ยากนักที่พวกเจ้าทุกคนจะคิดถึงกันได้ พูดจากันให้เข้าใจอย่างปรองดองสมัครสมานเช่นนี้ ดียิ่งนัก”