ตอนที่ 292 เฉิงเหลียนทำงาน

หยวนอู่ลูบจมูกหัวเราะร่า เอ่ยกับฟางเซิงว่า “เดิมทีเตรียมจะไปหาเจ้า คำพูดเหล่านั้นกลัวแต่ว่าเจ้าฟังจนเบื่อแล้ว จึงเปลี่ยนคนพูดบ้าง”

ฟางเซิงเหลือบมองเขาวาบหนึ่ง คิดในใจว่าคงเป็นเพราะเพิ่งผ่านพ้นปีใหม่ กลัวจะรบกวนคนในครอบครัว ถึงได้ไปหาหยางอิ้งเหอ

ทั้งไม่ได้เปิดโปง สะพายดาบเดินลาดตระเวนตามถนนไปอย่างช้า ๆ

ครั้นลาดตระเวนถึงทิศตะวันออกของตำบล เห็นเฉิงอิงเข็นเตาอบออกมาจากในตรอก หยวนอู่ก็มีสีหน้าเป็นปกติเดินเข้าไปช่วยเข็นรถ

ฟางเซิงพยักหน้าให้เฉิงอิงเล็กน้อย แล้วก้าวเดินต่อไปข้างหน้า

ครู่ต่อมาหยวนอู่ก็ไล่ตามมา ยิ้มเยาะเย้ยตนเอง “ชาตินี้ของข้าคงยอมจำนนอยู่ที่นี่แล้ว”

ฟางเซิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มิได้เอื้อนเอ่ยวาจา

หยวนอู่ชินชากับท่าทางเช่นนี้ของเขานานแล้ว จึงมิได้กล่าวอันใดมากความ ควรทำสิ่งใดก็ไปทำสิ่งนั้น