ตอนที่ 289 ร้านใหม่เปิดกิจการ

ถือดอกไม้ต้นไม้อยู่ย่อมไม่สะดวกจะเดินเที่ยวต่อ คนทั้งกลุ่มจึงพากันเดินกลับ

ซ่งฉางกุ้ยอุ้มกระถางต้นไม้หิ้วโคมไฟดอกไม้ ตู้เฉี่ยวเหนียงอุ้มซูฮุ่ย ส่วนสี่เยวี่ยจูงหยวนเยวี่ย

พอกลับมาถึงหน้าแผง โจวชุนหลิงก็ไม่อยู่แล้ว สีหน้าของคนทั้งหลายล้วนเป็นปกติ สี่เยวี่ยจึงมิได้เอ่ยถามความอันใด

เฉิงอิงคาดไม่ถึงว่าการค้าขนมแป้งอบจะดีถึงเพียงนี้ แป้งที่นวดนำติดตัวออกมาใกล้จะทำจนหมดแล้ว

ได้ยินสี่เยวี่ยบอกว่าจะกลับ จึงรีบกล่าวว่า “ข้าช่วยขายขนมอยู่ที่นี่ เจ้ากลับไปเถิดมิต้องมาอีกแล้ว”

ตู้เฉี่ยวเหนียงยิ้มพลางกล่าวเกรงใจสองสามประโยค คนทั้งกลุ่มจึงพากันจากไป

ต้นไม้เรียกทรัพย์กระถางเล็กนั้น สี่เยวี่ยตั้งใจจะนำไปให้ซ่งล่าเหมย วางไว้บนโต๊ะคิดเงินช่างเหมาะเจาะพอดิบพอดี