ตอนที่ 288 ต้นไม้เรียกทรัพย์

โจวชุนหลิงจ้องมองสี่เยวี่ยขายขนม มองนางเก็บเงินเข้ามาเป็นพวงด้วยความอิจฉา

ในใจคิดว่าหากตนเองหาเงินเก่งเช่นนี้ แม่ก็คงไม่ขัดขวางการไปมาหาสู่กับเฉิงวั่ง

เมื่อนึกถึงวันที่หิวโซจนต้องกินแป้งทอด อารมณ์ของนางก็ซับซ้อนยิ่งนัก

มีทั้งความเสียใจภายหลัง และยังมีความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงจะทำสิ่งใด

นางไม่กล้าเอ่ยถึงเฉิงวั่งต่อหน้าแม่อีก ทว่าก็ยากจะตัดใจจากเขาได้

รับรู้ได้อย่างลึกซึ้งว่าเรื่องของความรู้สึกไม่อาจบังคับได้แม้แต่น้อย

เหตุผลบอกให้นางควรปล่อยวางและลืมเลือนเสีย

ทว่าความเป็นจริงกลับต้องเศร้าโศกเสียใจเพราะเขาทุกค่ำคืน

ความคิดถึงยากจะควบคุม

นางไหนเลยจะไม่เข้าใจว่าสิ่งที่ทำยามนี้ล้วนไร้ความหมาย ทว่านางเพียงไม่พอใจและรู้สึกอยุติธรรม