เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทำขนมมีฮวนเอ๋อร์คอยช่วยก็พอแล้ว สี่เยวี่ยจึงเร่งให้ซ่งล่าเหมยไปพักผ่อนก่อน วุ่นวายมาค่อนคืน เกรงว่าตอนกลางวันจะทนไม่ไหว
ไม่แน่ว่าพอกลับบ้านในตอนค่ำ ยังต้องช่วยแม่ดูแลพี่สะใภ้อีก
ซ่งล่าเหมยมิได้ปฏิเสธ นางหาวพลางเอ่ยขึ้นว่า “ข้าไปพักก่อน ประเดี๋ยวค่อยมาเปลี่ยนกับเจ้า”
เฉิงวั่งนั่งลงจุดไฟต่อ ฟังคนทั้งสองพูดคุยกันโดยแทบไม่สอดคำเลย
เมื่อคืนรั้งอยู่ที่นี่ ถึงได้รู้ว่าชาติกำเนิดของฮวนเอ๋อร์ก็น่าเวทนายิ่งนักเช่นกัน
เคราะห์ดีที่คนตระกูลหยางมีจิตใจเมตตา ช่วยเหลือนางไว้ระหว่างทางลี้ภัย
มิเช่นนั้นคงกลายเป็นดวงจิตเร่ร่อนไปแล้ว
อดมิได้ที่จะบังเกิดความสงสารจับใจ
ยามนี้มองดูนาง แววตาจึงเปี่ยมล้นไปด้วยความเวทนาอาทร
ไม่ได้หลับนอนทั้งคืน สี่เยวี่ยกลับมิได้ง่วงงุน เพียงแต่ทั่วทั้งร่างไร้อะไรกันแรง ตัวเบาหวิว ขาแข้งอ่อนเปลี้ย