ตอนที่ 232 การค้ามาแล้ว

ของที่มอบให้นายอำเภออู๋กับนายท่านสือนั้นเหมือนกัน ล้วนใช้กล่องใส่อาหารสองใบจัดใส่

ส่วนพวกเจ้าหน้าที่ศาลมิต้องพิถีพิถันปานนั้น ใช้ห่อกระดาษน้ำมันห่อไว้โดยตรง คนละสองห่อ

ยังจัดใส่อีกส่วนหนึ่งนำไปมอบให้แม่เล้าจิ่วแห่งหอสำราญชิงเล่อ อย่างไรก็นับเป็นน้ำใจส่วนหนึ่ง

นางกับพี่ใหญ่ทั้งสองคนไปยังที่ว่าการเมืองก่อน หยวนอู่ยังคงพักผ่อนยามกลางวันอยู่ พลางหาวพลางเดินออกมา

พอได้ยินว่านำของกินมาให้ ก็หิ้วห่อกระดาษยื่นจมูกเข้าไปดม แล้วเอ่ยชมขึ้นประโยคหนึ่งว่าหอม

สี่เยวี่ยเอ่ยอธิบายเป็นพิเศษ “ขนมโก๋กับขนมแป้งเหมือนของนายอำเภออู๋เจ้าค่ะ กล่องใส่อาหารมีไม่พอใช้”

หยวนอู่มิได้ใส่ใจแม้แต่น้อย “ห่อกระดาษน้ำมันสะดวกกว่า พวกเราเป็นคนหยาบกระด้าง มิต้องใช้โครงลวดลายดอกไม้หวังความดูดีหรอก”