ตอนที่ 203 การคิดคำนวณยั่วโทสะ

ยามได้พบหญิงสาวแซ่หวังผู้นั้นอีกครา นางมาเป็นเพื่อนหญิงในหมู่บ้านเพื่อซ่อมไถไม้

พอเห็นพวกสี่เยวี่ยก็ส่งยิ้มทักทายอย่างคุ้นเคย

พี่สะใภ้ผู้อาวุโสกว่าถามจนแน่ใจว่าซ่อมได้ จึงวางไถไม้ลง ยิ้มพลางบอกว่าพวกนางสองคนจะไปเดินตลาดก่อน ตลาดวายแล้วค่อยมารับ

ช่างไม้ในชนบทก็เป็นเช่นนี้ มิใช่ทำเพียงเครื่องเรือน ซ่อมประตูปูหน้าต่าง ของใช้ในชีวิตประจำวันหลากชนิด เครื่องมือเกษตรล้วนต้องทำเป็นทั้งสิ้น

ซ่อมไถไม้หาเงินได้ไม่กี่อีแปะ ในเมื่อมีคนมาหาถึงหน้าประตู ต่อให้ยุ่งเพียงใดย่อมไม่อาจปัดปฏิเสธออกไปได้เด็ดขาด ประเดี๋ยวจะกระทบต่อชื่อเสียง

แม้บางคราเพียงแค่ตอกให้แน่น ไม่คิดเงินทำงานเปล่าประโยชน์ น้ำใจนี้ก็ต้องช่วยอยู่ดี

ช่วยไปแล้ว อาจมิได้ความดีความชอบอะไรกัน แต่หากไม่ช่วยคงแย่แน่ ชื่อเสียงอันฉาวโฉ่คงเลื่องลือไปไกลและเนิ่นนาน