ตอนที่ 202 ไร้วาจาจะเอ่ย

คนที่มีชีวิตอยู่ทุกคนล้วนน่าจะมีความหวังเป็นของตนเอง

มู่หลานหวังว่าจะได้มีลูกกับเฉิงอวิ๋นหลาย ๆ คน เพื่อมิให้เขาและท่านปู่ซ่งต้องโดดเดี่ยวอีกต่อไป

ดอกท้อในสวนกำลังบานสะพรั่ง สี่เยวี่ยพาอาหยวนไปเก็บดอกไม้สด

ซูฮุ่ยกับหยวนเยวี่ยวิ่งเล่นหยอกล้อกันอยู่ในสวน ซ่งล่าเหมยวิ่งไล่ตามพวกนางพลางร้องบอกไม่หยุดว่าช้าหน่อย ๆ

มู่หลานชอบความครึกครื้นเช่นนี้ นางแย้มยิ้มพลางเลือกเด็ดดอกไม้อยู่บนกิ่ง

นางชอบกลิ่นหอมหวานของดอกท้อยิ่งนัก แต่วันนี้ไม่รู้ว่าเป็นอะไร ยิ่งดมกลับยิ่งรู้สึกพะอืดพะอม

กลิ่นหอมนั้นกลับเข้มข้นจนฉุนจมูก

คิ้วของนางขมวดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ แทบจะอาเจียนออกมา

พลันหวนนึกขึ้นได้ว่าช่วงก่อนพี่สะใภ้ชุนหลานที่เรือนหน้าก็อาเจียนอย่างหนัก หรือว่าตนจะมีครรภ์แล้ว?

ทั้งยินดีทั้งตื่นตระหนก หัวใจเต้นระรัวตึกตัก