ตอนที่ 187 ขนมเปี๊ยะเค็มไส้หมู

เฉิงเหลียนหิ้วตะกร้าไผ่ส่งดอกเหมยสดมาให้ สี่เยวี่ยจึงให้ขนมดอกเหมยแก่เขาชิ้นหนึ่ง

ขนมสีขาวสอดไส้สีแดงชาด ทั้งยังมีกลิ่นหอมหวาน ประณีตงดงามเสียจนเขาตัดใจกินไม่ลง

สี่เยวี่ยเห็นเขาเอาแต่ประคองมองอยู่ในมือ จึงเร่งว่า “รีบกินเถิด ชิมดูว่ารสชาติเป็นอย่างไร”

เฉิงเหลียนขัดเขินอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็น หัวเราะแหะ ๆ สองเสียง “ข้าอยากเอากลับไปให้พี่สาว นางต้องชอบแน่ ๆ”

สี่เยวี่ยยัดเงินให้เขาไม่กี่อีแปะ “ขนมนี้เป็นของเจ้าแล้ว ตามแต่เจ้าจะจัดการเถิด”

เฉิงเหลียนยิ้มพลางไปหาพี่ใหญ่ เดิมทีคิดจะแบ่งขนมให้เขา นึกไม่ถึงว่าพี่ใหญ่จะล้วงขนมครึ่งชิ้นออกมาจากอกเสื้อ

“พี่ใหญ่เก็บไว้กินเถิด ข้ามีอยู่เต็ม ๆ ชิ้นหนึ่งแน่ะ”

เฉิงเหลียนไม่ยอมรับไว้ เฉิงวั่งจึงกล่าวว่า “ให้เหวินจื้อ”