เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สี่เยวี่ยอยู่ในห้องครัวตลอดเวลาไม่ได้ออกมา เก๋อเทียนตงไม่เห็นคนจึงรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง
ทั้งสองคนอยู่ห่างกันเพียงไม่กี่ก้าวคั่นด้วยกำแพงหนึ่งด้าน ถึงขั้นได้ยินเสียงนางพูดคุย ขอเพียงก้าวเท้าไปไม่กี่ก้าวก็จะได้เห็นนาง แม้กระทั่งพูดคุยกับนางได้
ทว่าเขาไม่กล้า
รู้สึกว่าบุ่มบ่ามเกินไป
อยากแต่ไม่กล้า รสชาติเช่นนี้ช่างลึกซึ้งยิ่งนัก
ยามเยาว์วัยคนเราย่อมรักใคร่บิดามารดา เมื่อรู้ความลุ่มหลงในรูปโฉมย่อมหมายปองหญิงสาวแรกแย้ม
ต่อความรู้สึกพิศวงที่บังเกิดขึ้นกับสี่เยวี่ย เขาไม่ได้ตื่นตระหนก เพียงแต่ความรู้สึกพะว้าพะวังนั้นไม่น่าอภิรมย์เท่าใดนัก
ยามค่ำคืนนอนอยู่บนเตียง ในหัวคิดถึงรอยยิ้มและกิริยาของนาง พลิกตัวไปมาจนยากจะหลับลง
จนกระทั่งดึกดื่น เขานอนไม่หลับจึงลุกขึ้นนั่ง คิ้วขมวดแน่นท่ามกลางความมืดมิด