ตอนที่ 169 สั่งสอนหวังซาน

ยามพลบค่ำหยางอิ้งเหอลากท่อนไม้กลับหมู่บ้าน ครั้นได้ยินจ้าวชุนหลานบอกว่าที่ร้านค้ามีคนมารังควาน ก็ไม่ทันได้ปลดฟืนไม้ลง ร้องบอกให้ซ่งต้าเจียงช่วยจับตาดู แล้วรีบวิ่งตรงไปยังตัวตำบล

เพลิงโทสะในใจลุกโชนอย่างบ้าคลั่ง แม้นว่าสี่เยวี่ยจะมิได้เสียเปรียบ ทว่าเขาก็ยังแทบอยากจะบีบคอหวังซานให้ตายคามือ

พ่อแม่ล่วงลับไปแล้ว เขามีสี่เยวี่ยเป็นน้องสาวร่วมสายเลือดเพียงคนเดียว ย่อมมิยินยอมให้ผู้ใดมารังแกนางแม้แต่เศษเสี้ยว

ซ่งฉางกุ้ยยังคงเฝ้าอยู่ที่ร้านค้า ครั้นเห็นเขาพุ่งพรวดเข้ามาด้วยไอโทสะอันคุกรุ่น จึงรีบลุกขึ้น “พวกนางมิเป็นไร”

คุ้นชินกับท่าทีประนีประนอมมีเมตตาของเขา นี่เพิ่งเป็นครั้งแรกที่เห็นเขาเดือดดาล ช่างน่ากลัวราวกับจะกินเลือดกินเนื้อคน

หยางอิ้งเหอเรียกขานลุงซ่งด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึกคำหนึ่ง แล้วก็พุ่งไปยังห้องครัวต่อ