ตอนที่ 158 ได้ใจจนลืมตน

ยามห้าฟ้ายังไม่สว่าง ตู้เฉี่ยวเหนียงมีซ่งฉางกุ้ยมาส่งถึงในตำบล ทั้งยังถือไข่ไก่มาครึ่งตะกร้า

ตอนเดินเข้ามาไม่มีสีหน้าอะไรกัน สี่เยวี่ยยิ้มร่าร้องเรียกแม่ นางกลั้นแล้วกลั้นเล่าจนทนไม่ไหว หลุดหัวเราะด่าว่านังเด็กตัวแสบไปคำหนึ่ง โทสะในใจพลันมลายหายไปสิ้น

“นี่มิใช่ว่าเหมือนแม่หรอกหรือ โทษที่ท่านไม่คลอดข้าให้ว่านอนสอนง่ายเองนี่เจ้าคะ”

“ปากมากให้น้อย ๆ หน่อย ไฟโทสะในใจข้ายังไม่ทันดับ ไม่อยากจะสนใจเจ้าหรอก”

ตู้เฉี่ยวเหนียงยิ้มพลางไปโพกผ้า ล้างมือเข้ามาช่วยทำงาน แม้จะไม่ได้ทำเป็นประจำ แต่งานก็ยังทำออกมาได้สะอาดสะอ้านคล่องแคล่วยิ่ง

สี่เยวี่ยยิ้มพลางเอ่ย “ฝีมือของแม่เช่นนี้อยู่แต่ที่บ้านช่างน่าเสียดายยิ่ง หรือไม่รอภายหน้าร้านค้านี้ยกให้ท่านมาดูแลเจ้าคะ”

ตู้เฉี่ยวเหนียงทำงานไปพลางโดยไม่เงยหน้าถามว่า “เช่นนั้นเจ้าจะไปทำอะไรกันเล่า”